منو فاصله یه عمره ، گوش به زنگ یه قراریم

تو مرور فصل حسرت ، لحظه هارو میشماریم 

با یه غم غریبه میشیم ، عشقمون آخر راهه

با نگاه سر تردید ، دیگه دوس داشتن گناهه 

دست بارونیه شب رو ، با غرورمون میبندیم

چشمک ستاره هارو ، میبینیم اما میخندیم 

میگیم عاشقی دروغه ، عاشقی فقط تو غصه س

درای بهونه بازه ، این دل مائه که بسه س 

همه ثانیه ها مون خرج دلواپسی ها بود

همه گلایه هامون برای جدا شدن بود 

وقتی تو زل زدنامون زندگی شوری نداره

برای رهایی از هم قصد هر دومون  فراره 

میگیم عاشقی دروغه ، عاشقی فقط تو غصه س

درای بهونه بازه ، این دل مائه که بسه س

آخ که چقدر حالم بده، امروز و از نو بنویس
فاصله هارو خط بزن، از رقص مهتاب بنویس

بگو که از صبح اومدی، بگو که خورشید سر زده
یه واژهء جدید بگو، آخ که چقدر حالم بده

هنوز توی خیال من ،بغض هزارتا خاطرس
مرثیه خون غم نشو، گلایه هام یه عالمه س

هوار هوار غزل بخون، دل به سیاهی ها نده
ظهور یک حادثه باش، آخ که چقدر حالم بده

عطر حضور غزلت ،چه سازی داره میزنه
همینطوری تکرار کن، قلبمو از جا میکنه

نترس دیگه از عاشقی، راحت بگو دوستت دارم
دنیا با این حرفا خوشه ،منم برات گل میارم

غم منو بهونه کن، بیا و دلداریم بده
بهم بگو عاشقتم ،آخ که چقدر حالم بده  

                 برای با تو بودن، قاصدکا نخواستن 

               هرچی غزل نوشتم ،همشو جا گذاشتن 

                 تو قتلگاه امید، چشام چشاتو میدید 

               پر شده بود ز گریه،  اما حیا نداشتن  

              برای از تو گفتن، غرور نبض تردید 

             سایشو انداخته بودو از هیچی ام نترسید 

            بغض همه بهونه ها ،راه گلومو بسته بود  

            امابازم گوشای تو،شکستن قلب منونفهمید 

           سقوط عشق من و تو، لحظه تقصیر گناست 

           حالایه کوه درد شده،باعث اون فقط خداست 

           فانوس قلبم برا تو، هیچ جوره نوری نداره  

           زخم غرورتو شده،مرهم نداره،بی  دواست